Stacks Image 3

Μία ξεχωριστή θεραπεία, της Μητέρας του Θεού και των ανθρώπων.

Δν εχε κλείσει να χρόνο π τν γάμο της ρμίνα, ταν τν πισκέφθηκε πάρατη σθένεια. Γιατρς δια, ριστοχος κα μ καριέρα, ξερε πολ καλ τί σημαίνει καρκίνος.

πόνος, μικρς στν ρχή, διαρκς μεγάλωνε, σπου τν ριξε στ στρμα. σύζυγος τς ρρίκος ντ ν τν παρηγορε βαρυγκωμοσε.

- Ν
πάρ᾿ ργή! Κακ πο μ βρκε!

Πηγή : Ενοριακή ζωή

-
χε πομον κι λπίδα, γιέ μου, τν νουθετοσε γιαγι τς ρμίνας. Θες εναι μεγάλος.

-
φο εναι μεγάλος, γιατ καταδέχεται κα τ βάζει μ᾿ μς τος μικρούς; διαμαρτυρόταν κενος.

σθένεια παιρνε μάκρος. ρρίκος δν ντεχε ν βλέπει τ σύντροφό του σ᾿ ατ τ χάλια, μ οτε κα κουράγιο τς δινε.

ρμίνα ταν πεντάρφανη. Μοναδικό της στήριγμα εχε τν καλή της γιαγιά. Χάρη σ᾿ ατν εχε πάρει τν καλ δρόμο κι εχε γίνει χαρακτήρας σεμνός, σοβαρς κα εσεβς.

- Γιαγιά μου, πόσο σ
κουράζω τώρα πο θ πρεπε ν σ βοηθ!

- Μ
στενοχωριέσαι, κορούλα μου. Πο ξέρεις; Παναγιά μας κάνει κα θαύματα. Πρω κα βράδυ τν παρακαλ μ δάκρυα ν σο χαρίσει τν γεία. Παρακάλεσε τ κι σύ.

Στ
νοσοκομεο πο πγε, κατάσταση τς διαρκς χειροτέρευε.

- Στ
στάδιο πο βρίσκεται σθένεια δν παρέχει λπίδες, γνωμάτευαν ϊ γιατρο κα ποχωροσαν σιωπηλο π τ κρεβάτι τς ρρωστης.

- Γιαγιά, παρακάλεσε μία μέρα
ρμίνα, πήγαινε στν ερέα το νοσοκομείου ν κάνει μία Παράκληση στν Παναγία γι μένα. στερα θέλω ν ρθει ν μ᾿ ξομολογήσει γι ν κοινωνήσω.

γιαγι κπλήρωσε τν πιθυμία της. Τς φερε μάλιστα κα μία κφραστικ εκόνα τς Μεγαλόχαρης κα τς επε:

- Γύριζε, κόρη μου, ν
τ βλέπεις, ν τς μιλς κα ν παίρνεις κουράγιο.

να βράδυ γιαγι περπατοσε στν διάδρομό του νοσοκομείου. Ξαφνικά, βλέπει μπροστ τς μία γλυκύτατη γυναικεία μορφή, ντυμένη μ τν κάτασπρη στολ προϊσταμένης νοσοκόμας. Παραξενεύτηκε. Δν ταν π᾿ ατς πο ξερε.

- Σ
ς βλέπω γι πρώτη φορά, κυρία προϊσταμένη, παρατήρησε. Θ σς χουμε τώρα δ; Τιμή μας.

-
γώ, πάντησε γνωστη, εμαι Παναγία. κουσα τς κεσίες σας κα ρθα ν σς βοηθήσω. Αριο λοιπν τ πρω ρμίνα θ εναι καλά. Μόνο ν᾿ φοσιωθε περισσότερο στν Υἱὸ κα Θεό μου.

Α
τ επε κι γινε φαντη.

- Περίεργο! ε
παν μεταξύ τους. Πρόκειται σφαλς γι θεραπεία μ αθυποβολή. Φαίνεται πς νήργησε κίνηση ψυχολογικ παραψυχολογική.

- Κύριοι συνάδελφοι! π
ρε τότε τν λόγο ρμίνα. Σς πληροφορ - κα σν γιατρός σας βεβαιώνω - πς τίποτε π᾿ ατ πο λέτε δν συμβαίνει. θεραπεία μου φείλεται ποκλειστικ στν περαγία Θεοτόκο. Πρε εδηση κα ρρίκος. Εχε μως τς μφιβολίες του.

- Σίγουρα πρόκειται γι
προσωριν βελτίωση, παρατήρησε. Ατς ο ρρώστιες ξανάρχονται μ μεταστάσεις. Δν χω μπιστοσύνη.

- Μ
δ δν συνέβη κάτι φυσιολογικό. γινε θαμα! ξήγησε θεραπευμένη.

- Δ
ν πιστεύω γ σ θαύματα. Μο φτάνει πρώτη λαχτάρα.

- Κα
τότε τί θ γίνει;

-
νάλαβε τν εθύνη τς ζως σου μόνη σου. τσι επε κι φυγε βαρύς.

ρμίνα νοιωσε σκοτοδίνη. ταν κάτι ναπάντεχο. μέσως μως θυμήθηκε τ σύσταση τς Παναγίας «ν᾿ φοσιωθε περισσότερο στν Υἱὸ κα Θεό της».

-
, ναί, Χριστέ μου, Παναγία μου ναφώνησε. Μόνο δική σας γάπη μένει σταθερή. Ατή μου χρειάζεται. Ατ θ μ γεμίσει.

φυγε λοιπν π τν πατρίδα της τν Πάτρα μακριά, σ μία φημισμένη μονή, κι κε - σν ρμιόνη μοναχ - φιερώθηκε κα φοσιώθηκε λόψυχα στν νυμφίο τς Χριστό.