Stacks Image 3

Ο φόβος του Θεού κάνει τον άνθρωπο ήρωα. Ο φόβος των ανθρώπων κάνει τον άνθρωπο δειλό.

Γέρων Γερμανός Σταυροβουνιώτης
    1 / 3
  • Τα Χριστούγεννα που νίκησαν τον πόλεμο

    Μια φορά κι έναν καιρό, τα Χριστούγεννα οι άνθρωποι δεν έδιναν ο ένας στον άλλο δώρα, αλλά σφαίρες στην καρδιά. Πολλοί δεν έμεναν μέσα στη ζεστασιά των σπιτιών τους, δίπλα ίσως από ένα τζάκι, αλλά ήταν κλεισμένοι μέσα στα χαρακώματα και έπιναν κονιάκ για να μην πεθάνουν. Σίγουρα όχι μόνο μια φορά κι έναν καιρό, τα Χριστούγεννα δεν έφερναν στον κόσμο την ειρήνη, γιατί αυτός ήταν βυθισμένος μέσα στον πόλεμο. Όμως η φύση του ανθρώπου αποζητά πάντα την ελευθερία, την αγάπη και την ειρήνη, έστω και κατά βάθος.

    Μια φορά κι έναν καιρό, 96 χρόνια πριν η Ευρώπη ολόκληρη σειόταν από τις ιαχές του πολέμου. Όλα είχαν σταματήσει μπροστά στην επέλαση των Γερμανών, εκτός από ένα: ο χρόνος. Ο χρόνος που κυλούσε αμείλικτα και έφερνε κάθε χρόνο στις 25 Δεκεμβρίου, την ημέρα που όλοι περισσότερο από κάθε άλλη φορά, θέλουν να είναι σε ένα σπίτι με ζεστασιά, καλό φαγητό και πάνω απ' όλα μαζί με την αγαπημένη τους οικογένεια.Μια τέτοια μέρα είχε έρθει και τον Δεκέμβριο του 1914, στα χαρακώματα του Δυτικού Μετώπου στα σύνορα Γαλλιας και Βελγίου.

  • Τα Χριστούγεννα που νίκησαν τον πόλεμο

    Λίγες μέρες πριν, 101 Βρετανίδες είχαν γράψει μια επιστολή «Στις γυναίκες της Αυστρίας και της Γερμανίας» ζητώντας να σταματήσει ο πόλεμος έστω γι' αυτές τις μέρες των Χριστουγέννων. Ο πάπας Βενέδικτος ο 15ος είχε εκκλιπαρίσει τις κυβερνήσεις των χωρών που βρίσκονταν σε πόλεμο, «τα όπλα να σιγήσουν τουλάχιστον τη νύχτα που ψέλνουν οι αγγέλοι». Η έκκληση του απορρίφθηκε πάραυτα.

    Οι άντρες όμως των χαρακωμάτων στην περιοχή Υπέρ των γαλλοβελγικών συνόρων ήξεραν ότι απέναντί τους έχουν τον εχθρό και πρέπει να πολεμήσουν. Έτσι τουλάχιστον είχαν μάθει να κάνουν. Όταν όμως στις 24 Δεκεμβρίου, λίγο πριν η μέρα αλλάξει και ακουστούν «οι ύμνοι των αγγέλων», στην πεδιάδα επικρατούσε η απόλυτη σιωπή, οι πολεμιστές ήθελαν μόνο την ειρήνη. Από τη μια πλευρά οι Γερμανοί στρατιώτες και από την άλλη οι Βρετανοί και λίγο παραπέρα οι Γάλλοι προσεύχονταν να γίνει ένα θαύμα.

  • Τα Χριστούγεννα που νίκησαν τον πόλεμο

    Την αρχή την έκαναν οι Γερμανοί. Δειλά στην αρχή και δυνατά στη συνέχεια άρχισαν να τραγουδούν κάλαντα και να στολίζουν τα χαρακώματά τους με κεράκια. Παίρνοντας θάρρος και οι Βρετανοί άρχισαν να τραγουδούν δικά τους χριστουγεννιάτικα τραγούδια και σε λίγο οι δυο πλευρές αντάλλαζαν φωναχτά χριστουγεννιάτικες ευχές! Σύντομα, οι πιο θαραλλέοι άρχισαν να βγαίνουν στην ουδέτερη ζώνη και να χαιρετούν από κοντά αυτούς που ίσως να σκότωναν την άλλη μέρα. Άρχισαν μάλιστα να ανταλλάσουν δώρα όπως ποτό και καπνό ή ακόμα πιο προσωπικά όπως κουμπιά και καπέλα! Το πρώτο βήμα προς την ειρήνη είχε γίνει. Όλες οι πλευρές μάζεψαν τους νεκρούς τους και τους αποχαιρέτησαν με ύμνους. Τελικά το βράδυ αυτό τα όπλα πράγματι σίγησαν για να ακουστούν ύμνοι, τραγούδια και η Ειρήνη. Ο Άγγλος Μπρους Μπάιρνσφάδερ που βρισκόταν εκεί εκείνο το βράδυ ανέφερε σε γράμμα του λίγο αργότερα: «Δε θα ήθελα να χάσω αυτά τα μοναδικά και παράξενα Χριστούγεννα για τίποτα στον κόσμο. Εντόπισα έναν Γερμανό αξιωματικό και του είπα ότι θα έπρεπε να μου χαρίσει κάποια από τα φανταχτερά του κουμπιά. Έφερα σύρμα και τα έβγαλα και εγώ σε αντάλλαγμα του χάρισα δυο δικά μου κουμπιά. Το τελευταίο πράγμα που είδα ήταν ένας οπλίτης μας που παλιά ήταν ερασιτέχνης κομμωτής να κουρεύει έναν Γερμανό στρατιώτη που είχε πολύ μακριά μαλλιά».

  • Τα Χριστούγεννα που νίκησαν τον πόλεμο

    Τα νέα δε μαθεύτηκαν έξω από το μέτωπο παρά μια εβδομάδα μετά. Τότε ανακάλυψαν ότι αυτό το χαράκωμα δεν ήταν η μόνη περιοχή που τα αντίπαλα στρατόπεδα είχαν συναδελφωθεί έστω για ένα βράδυ. Κάπου μάλιστα αυτή η «παύση» του πολέμου είχε κρατήσει ως και την Πρωτοχρονιά. Οι New York Times ήταν οι πρώτοι που μίλησαν γι' αυτή την άτυπη ανακωχή σε δημοσίευμά τους στις 31 Δεκεμβρίου 1914. Γρήγορα οι βρετανικές εφημερίδες άρχισαν να γράφουν για την «μεγαλύτερη έκπληξη αυτού του γεμάτου εκπλήξεις πολέμου». Σύντομα, φωτογραφίες φτάνουν από το μέτωπο και οι εφημερίδες δημοσιεύουν τις εικόνες Γερμανών και Βρετανών στρατιωτών να τραγουδούν μαζί ανάμεσα στις γραμμές καθώς και γράμματα που έφταναν από το μέτωπο στις οικογένειες των στρατιωτών. Οι New York Times μιλούν θετικά για την φανερή έλλειψη πραγματικής έχθρας ανάμεσα στις δύο πλευρές, ενώ η Mirror, πιο ρεαλιστική, λυπάται γιατί η τραγωδία και ο παραλογισμός θα ξεκινήσουν και πάλι.

    Αξίζει να τονιστεί επίσης πως Βρετανοί και Γερμανοί στρατιώτες παίξανε στα χαρακώματα αντίπαλοι σε ποδοσφαιρικό αγώνα γεγονός που κορύφωσε το νόημα της ανακωχής. Ήταν από τους πρώτους ποδοσφαιρικούς αγώνες μεταξύ Γερμανών και Άγγλων που γίνανε στην ποδοσφαιρική ιστορία

    Αναδημοσίευση από Niva

    1 / 3
  • Ποιoς είναι ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης ενός μικρού παιδιού που παρεκτρέπεται;

    'Οσες προσπάθειες και αν κάνετε για να προλάβετε μια ανεπιθύμητη συμπεριφορά,θα έρθουν στιγμές που θα παραβιάσει έναν ή περισσότερους από τους βασικότερους κανόνες που έχετε θέσει. Όταν συμβεί αυτό, δώστε του να το καταλάβει με την ανάλογη έκφραση στο πρόσωπο και έναν τόνο δυσαρέσκειας στη φωνή σας. Στη συνέχεια μεταφέρετέ το σε άλλο χώρο. Αυτό μπορεί πολλές φορές να είναι αρκετό, όμως άλλες τόσες θα χρειαστεί αν πάρετε κι άλλα μέτρα. Θα ήταν σκόπιμο να αποφασίσετε ποιες θα είναι οι αντιδράσεις σας όσο ακόμη είναι μικρό. Αλλιώς, όταν μέσα στα επόμενα χρόνια θα γίνει πιο άτακτο, θα έχετε περισσότερες πιθανότητες να χάσετε την ψυχραιμία σας και να κάνετε κάτι για το οποίο αργότερα θα μετανιώσετε.

    Πηγή : Mother blog

  • Ποιoς είναι ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης ενός μικρού παιδιού που παρεκτρέπεται;

    Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης του μικρού σας παιδιού που παρεκτρέπετα είναι σύμφωνα με την Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία, η απομόνωσή του για σύντομο χρονικό διάστημα, όσο και αν αυτό είναι δύσκολο. Όχι προσοχή, όχι παιχνίδια, όχι διασκέδαση. Η στρατηγική είναι αυτή που οι Αμερικανοί αποκαλούν time out και λειτουργεί ως εξής:

    -Εχετε πει στο μωρό σας να μην ανοίγει την πόρτα του φούρνου αλλά αυτό σας αγνοεί.

    -Χωρίς να υψώσετε τον τόνο της φωνή σας, του λέτε και πάλι αυστηρά: « Όχι, μην ανοίγεις την πόρτα του φούρνου», και το σηκώνετε στα χέρια με την πλάτη τραμμένη προς εσάς.

    -Βάλτε το στο πάρκο το οποίο θα αδειάσετε απ΄όλα τα παιχνίδια και φύγετε από το δωμάτιο.

    -Περιμένετε ένα με δύο λεπτά ή μέχρις ότου σταματήσει να κλαίει, προτού επιστρέψετε κοντά του. Το κλειδί στην πειθαρχία– αυτού ή οποιουδήποτε άλλου είδους- είναι η συνέπεια και η ηρεμία. Οσο κι αν αυτό είναι δύσκολο, προσπαθήστε να αντιδράσετε αμέσως, κάθε φορά που το παιδί σας παραβιάζει κάποιο σημαντικό κανόνα, αλλά μην αφήσετε το θυμό να σας κυριεύσει. Όπως συμβαίνει με την πλειονότητα των γονιών οι προσπάθειές σας δεν θα είναι 100% επιτυχημένες , όμως οι περιστασιακές εξαιρέσεις δεν θα επηρεάσουν το γενικό αποτέλεσμα.

    Γι΄αυτό προσπαθείστε να είστε όσο πιο συνεπείς μπορείτε.

    1 / 3
  • 10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί ν΄αντιμετωπίσει τη ζήλια για το αδερφάκι του!

    Από: Ελένη Χαδιαράκου |

    Και ξαφνικά το παιδί σας αισθάνεται ότι όλα αλλάζουν. Ένας μικρός εισβολέας κλέβει την προσοχή και την αγάπη σας. Ναι, το παιδί ζηλεύει το μικρό του αδερφάκι κι εσείς καλείστε να το διαχειριστείτε σωστά και άμεσα.

    Η ζήλια είναι υγιής και φυσιολογική και απορρέει από το γεγονός ότι τα παιδιά αγαπούν. Το συναίσθημα αυτό που μας δημιουργεί τόσα προβλήματα αντιπροσωπεύει μια κατάκτηση στην ανάπτυξη του παιδιού, που καταδεικνύει την ικανότητα του να αγαπήσει. Μην ξεχνάμε πως ένα νήπιο, δεν είναι ικανό να κατανοήσει ή να αιτιολογήσει τις συμπεριφορές των ενηλίκων. Το μόνο που διαθέτει είναι το ένστικτό του, το οποίο εκείνη τη στιγμή του λέει πως εσείς αρνείστε την προσοχή που θα ήθελε να του αφιερώσετε. Η δική του, λοιπόν, συμπεριφορά εξαρτάται αποκλειστικά από τη δική σας. Επίσης αυτό που δεν θα πρέπει να ξεχνάμε είναι πως κάθε παιδί έχει τη δική του προσωπικότητα, είναι μοναδικό και το τελευταίο πράγμα που θέλει είναι να συγκρίνεται με άλλους. Τα παιδιά, όπως άλλωστε και οι ενήλικοι, χρειάζονται χρόνο για να γνωριστούν. Όταν με τον καιρό αρχίζει να παίζει με το αδελφάκι της και να το γνωρίζει καλύτερα, θα το αποδεχτεί και ευκολότερα.

    Πηγή : Immomy

  • 10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί ν΄αντιμετωπίσει τη ζήλια για το αδερφάκι του!

    Η ζήλια εμφανίζεται στη νηπιακή ηλικία κυρίως και συνήθως με τον ερχομό ενός καινούριου μέλους στην οικογένεια. Το παιδί φθονεί το νέο μωρό και καταβάλει κάθε προσπάθεια για να ξανακερδίσει την κυρίαρχη θέση που είχε για την μαμά του. Έτσι, στις πρώτες ηλικίες είναι συνηθισμένο να βλέπουμε τα παιδιά να εκφράζουν συμπεριφορές προηγούμενης ηλικίας. Ζητάνε από την μητέρα τους να θηλάσουν ή άλλες φορές αρχίζουν να βρέχονται πάλι. Με κάθε τρόπο προσπαθούν να ξανακερδίσουν την προσοχή της μητέρας τους.

    Όταν η ζήλια «κρύβεται»

    Κάποια παιδιά, λόγω χαρακτήρα και προσωπικότητας, δεν δείχνουν καθαρά τη ζήλια τους. Για παράδειγμα, δεν γίνονται ποτέ επιθετικά, δείχνουν πως αγαπούν το αδελφάκι τους, αλλά με την πρώτη ευκαιρία τού κλέβουν το μπιμπερό ή μπαίνουν μέσα στην κούνια τους προσποιούμενα τα βρέφη. Άλλα πάλι, μην μπορώντας να εκφράσουν το άγχος τους, το «σωματοποιούν». Σε αυτή την περίπτωση, αυτό που οφείλουμε να κάνουμε είναι να τα βοηθήσουμε να «εξωτερικεύσουν» αυτή τη ζήλια. Να τους εξηγήσουμε πως κάθε συναίσθημα είναι υπαρκτό και αποδεκτό. Και, βέβαια, όλο αυτό να τους το εξηγήσουμε χαρίζοντάς τους παράλληλα μεγάλες δόσεις στοργής και τρυφερότητας.

  • 10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί ν΄αντιμετωπίσει τη ζήλια για το αδερφάκι του!

    Αναγνωρίστε τη ζήλια

    Ένα παιδί που ζηλεύει μπορεί να εκφραστεί με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους: -Μπορεί να γίνει επιθετικό με στο αδερφάκι του ή μαζί σας χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Βρίσκοντας παράλογες και ασήμαντες δικαιολογίες, δείχνει τον εκνευρισμό του, χτυπάει, βρίζει, και δαγκώνει. -Δυσκολεύεται να προσαρμοστεί και υιοθετεί αντικοινωνική συμπεριφορά. Αρνείται πεισματικά να πάει στο σχολείο, να συμμετάσχει σε κοινωνικές εκδηλώσεις και εξόδους. -Αρνείται πεισματικά να φάει ή αποκτά ιδιοτροπίες στο φαγητό. -Παρουσιάζει διαταραχές στον ύπνο του. Αρνείται ή δυσκολεύεται να κοιμηθεί, ξυπνάει στη μέση της νύχτας, απαιτεί να κοιμηθεί στο δωμάτιό σας ή «βρέχει» το κρεβάτι του. -Μιμείται συμπεριφορές του βρέφους, κατουριέται, μιλάει και κλαίει σαν μωρό. - Σε ακραίες περιπτώσεις, μπορεί να αρχίσει να αρρωσταίνει συχνά και να γίνει ξαφνικά φιλάσθενο.

  • 10 τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί ν΄αντιμετωπίσει τη ζήλια για το αδερφάκι του!

    Αντιμετωπίστε την

    1. Συζητήστε μαζί του για το πώς νιώθει και αφήστε το να εκφραστεί. Ακόμη κι αν θεωρείτε παράλογα αυτά που νιώθει, θα πρέπει να τα σεβαστείτε.
    2. Μην το μειώνετε.
    3. Ικανοποιήστε τις επιθυμίες του όσο αυτές, βέβαια, είναι στο πλαίσιο της λογικής. Σε καμιά περίπτωση, όμως, μην επιχειρήσετε να ικανοποιήσετε κάθε παράλογη απαίτησή του.
    4. Ενθαρρύνετέ το να αισθανθεί φιλικά και θετικά απέναντι στο αδερφάκι του. Εξηγήστε του ότι τώρα θα έχει παρέα και θα αποκτήσει έναν καλό φίλο για να παίζει και να συζητάει.
    5. Προτρέψτέ το να αναλάβει ευθύνες -αν φυσικά το επιτρέπει η ηλικία του- απέναντι στο αδερφάκι του. Ζητήστε του να το προσέξει, να το ταΐσει, να παίξει μαζί του και να το καθησυχάζει όταν κλαίει. Τα παιδιά χαίρονται όταν τους συμπεριφερόμαστε σαν ενηλίκους.
    6. Εξηγήστε του ότι οι ανάγκες του μωρού τον πρώτο καιρό είναι μεγάλες και ότι την ίδια προσοχή δίνατε και στο ίδιο όταν ήταν μωρό.
    7. Δώστε του να καταλάβει ότι η αγάπη σας γι’ αυτό δεν είναι λιγότερη, ότι μπορείτε να αγαπάτε και τα δύο εξίσου και ότι πάντα θα είναι κάτι ξεχωριστό για εσάς.
    8. Δείξτε του έμπρακτα την αγάπη σας και δώστε του την προσοχή που τόσο έχει ανάγκη. Μπορεί το νέο σας μωρό να χρειάζεται περισσότερο τη φροντίδα σας, όμως και οι ανάγκες του πρώτου σας παιδιού είναι αυξημένες, ίσως τώρα είναι πολύ περισσότερο.
    9. Μην το συγκρίνετε ποτέ.
    10. Προσπαθήστε να το κοινωνικοποιήσετε. Οργανώστε το έτσι, ώστε να συναντά συχνότερα τους συνομήλικους φίλους του. Τέλος...ζητήστε από το στενό σας περιβάλλον, καθώς και από την οικογένεια, να μοιράζουν εξίσου την προσοχή τους και στα δύο παιδιά.
    1 / 3
  • Τί να ρωτάς το παιδί όταν γυρνά από το σχολείο

    Πώς πήγε το σχολείο σήμερα;” – “Καλά.” “Πες και κάτι ακόμη βρε παιδάκι μου!” – “Ε, τι άλλο να σου πω, καλά.” “Μια χαρά.” Σας φαίνεται γνώριμος αυτός ο διάλογος; Αν όχι, είστε από τους “τυχερούς”. Πολλά είναι τα παιδιά που με το γυρίζουν σπίτι αναμεταδίδουν με λεπτομέρειες όλη την ημέρα τους. Αν κάτι σας θυμίζει όμως τότε προφανώς τα παιδιά σας είναι στην κατηγορία εκείνων που θεωρούν το σχολείο προσωπική τους υπόθεση και δε μοιράζονται λεπτομέρειες, ή απλά ο τρόπος που πέφτει αυτή η ερώτηση είναι τόσο γενικός και αόριστος που πραγματικά δεν έχουν τι να πουν, ενώ κατά τα άλλα θα ήταν πρόθυμα!

    Πηγή : Διακόνημα

  • Τί να ρωτάς το παιδί όταν γυρνά από το σχολείο

    Η blogger Liz Evans, εκπαιδευτικός η ίδια, ήρθε αντιμέτωπη αρκετές φορές με τις μονολεκτικές, άδειες απαντήσεις “καλά”, “μια χαρά” και άλλες παρόμοιες και αποφάσισε να κάνει μια λίστα πρωτότυπων και απρόσμενων ερωτήσεων που θα δελέαζαν τα παιδιά της να απαντήσουν. Έτσι, εκείνα θα το έβρισκαν διασκεδαστικό, θα της μετέφεραν πληροφορίες χωρίς να έχουν την αίσθηση ότι δίνουν αναφορά κι εκείνη σίγουρα θα γινόταν πιο ευχάριστη απέναντί τους. Συγχρόνως θα μάθαινε και όλα όσα θα ήθελε τόσο για την καθημερινότητά τους όσο όμως και για τον τρόπο που σκέφτονται και πράττουν τα παιδιά της όταν εκείνη δε θα ήταν παρούσα – ποιος ξέρει, ίσως και πολλά παραπάνω! Δείτε τη λίστα!

  • Τί να ρωτάς το παιδί όταν γυρνά από το σχολείο

    1. Ποιο ήταν το καλύτερο πράγμα που έγινε στο σχολείο σήμερα; (ποιο ήταν το χειρότερο;)
    2. Πες μου κάτι που σήμερα σε έκανε να γελάσεις.
    3. Αν μπορούσες να διαλέξεις, με ποιον θα καθόσουν μαζί στην τάξη; (με ποιον δε θα καθόσουν με τίποτα; Γιατί
    4. Ποιο σημείο (χώρος) του σχολείου είναι το πιο σούπερ;
    5. Πες μου μια περίεργη λέξη που άκουσες σήμερα. (Ή κάτι περίεργο που είπε κάποιος)
    6. Αν έπαιρνα τηλέφωνο τη δασκάλα σου απόψε, τι θα μου έλεγε για σένα;
    7. Με ποιον τρόπο βοήθησες κάποιον σήμερα;
    8. Με ποιον τρόπο σε βοήθησε κάποιος σήμερα;
    9. Πες μου κάτι καινούργιο που έμαθες σήμερα.
    10. Ποια στιγμή ήσουν πιο χαρούμενος σήμερα;
    11. Ποια στιγμή βαρέθηκες πιο πολύ σήμερα;
  • Τί να ρωτάς το παιδί όταν γυρνά από το σχολείο

    1. Αν εμφανιζόταν ένα εξωγήινο διαστημόπλοιο στην τάξη σου για να πάρει κάποιον, ποιος θα ήθελες να ήταν αυτός; (Γιατί;)
    2. Με ποιον θα ήθελες να παίξεις στο διάλειμμα που δεν έχεις παίξει ποτέ ξανά μαζί του;
    3. Πες μου κάτι καλό που έγινε σήμερα!
    4. Ποια λέξη είπε πιο πολλές φορές η δασκάλα σου σήμερα;
    5. Τι πιστεύεις οτι θα έπρεπε να κάνετε ή να μαθαίνετε για πιο πολλές ώρες στο σχολείο;
    6. Τι θα έπρεπε να κάνετε ή να μαθαίνετε λιγότερο; Γιατί;
    7. Σε ποιον πιστεύεις ότι θα μπορούσες να φερθείς καλύτερα μέσα στην τάξη σου; (ενώ δεν το έχεις κάνει ενδεχομένως)
    8. Πού κυρίως παίζεις στα διαλείμματα;
  • Τί να ρωτάς το παιδί όταν γυρνά από το σχολείο

    1. Ποιος είναι ο πιο αστείος μέσα στην τάξη σου; Γιατί;
    2. Τι σου άρεσε πιο πολύ στο κολατσιό σου;
    3. Αν ήσουν εσύ ο δάσκαλος αύριο, τι θα έκανες;
    4. Υπάρχει κάποιος στην τάξη που θα χρειαζόταν λίγο χρόνο εκτός ομάδας;
    5. Αν μπορούσες να αλλάξεις θέση με κάποιον μέσα στην τάξη, με ποιον θα το διαπραγματευόσουν; Γιατί;
    6. Πες μου 3 διαφορετικές στιγμές που χρειάστηκε να χρησιμοποιήσεις το μολύβι σου σήμερα!

    Όπως είναι φανερό, η λίστα μπορεί να μην τελειώσει ποτέ κι αυτό είναι σίγουρα καλό! Ας προσπαθήσουμε να είμαστε πιο κοντά στα παιδιά μας χωρίς κριτική, χωρίς (φανερό) έλεγχο, χωρίς κυνήγι και απόδοση ευθυνών. Ας γίνουμε λίγο πιο διασκεδαστικοί και ευχάριστοι και μέσα από αυτή μας τη στάση σίγουρα έχουμε μόνο να κερδίσουμε, εμείς, τα παιδιά μας και η σχέση μας με αυτά. Και θα δείτε ότι το παιχνίδι αυτό των ερωτήσεων θα τα εξιτάρει και θα το αποζητούν από μόνα τους! Οι απαντήσεις τους μπορεί να σας ξαφνιάσουν, να σας συγκινήσουν, να σας καταπλήξουν! Έως και να σας σοκάρουν, να είστε έτοιμοι!

    Πηγή: iPaideia.gr

    1 / 3
  • Πώς οι γονείς κάνουν τα παιδιά τους επιθετικά

    από Φοίβη Γλύστρα

    Ένα από τα συχνότερα παράπονα των γονιών είναι ότι το παιδί τους παρουσιάζει έντονη επιθετικότητα -προς τους ίδιους, το ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον ή τους μικρούς του φίλους. Ιδιαίτερα στα μικρά παιδιά τα νευρικά ξεσπάσματα είναι συνηθισμένα και, λίγο-πολύ, φυσιολογικά. Όταν όμως η φυσιολογική νευρικότητα και η δυσκολία διαχείρισης των έντονων συναισθημάτων γίνεται ανησυχητική επιθετικότητα, τότε οι γονείς πρέπει -πριν σπεύσουν να αποδώσουν την «κακή συμπεριφορά» στα άτιμα τα γονίδια- να αναζητήσουν τα αίτια στην δική τους συμπεριφορά. Πώς, λοιπόν, οι γονείς μεγαλώνουν επιθετικά παιδιά;

    Πηγή : 365 Μαμά

  • Πώς οι γονείς κάνουν τα παιδιά τους επιθετικά

    Είναι οι ίδιοι επιθετικοί

    Αν ένας τρόπος που οι γονείς κάνουν τα παιδιά τους επιθετικά δεν μπορούσε να λείπει απ' αυτό το κείμενο, είναι αυτός. Η βία είναι ένας κύκλος που κάποιος ξεκινά και τα παιδιά μιμούνται τις πράξεις και τις συμπεριφορές, δεν «συμμορφώνονται» από συμβουλές και κηρύγματα. Εάν οι ίδιοι οι γονείς επιλέγουν το δρόμο των προσβολών, των απειλών και των φωνών (και, φυσικά, δεν αναφερόμαστε σε κάποιο μεμονωμένο περιστατικό φυσιολογικής έκρηξης), τότε προφανώς το παιδί που τους έχει σαν πρότυπο, θα μιμηθεί την επιθετική τους στάση. Η... ενήλικη επιθετικότητα δεν χρειάζεται να μεταφράζεται σε τριτοκοσμική, ενδοοικογενειακή βία. Οι έντονοι τσακωμοί ανάμεσα στο ζευγάρι και η πρακτική των φωνών αρκούν για να δημιουργήσουν σε οποιοδήποτε παιδί ένταση τέτοια, που θα μεταφραστεί σε επιθετική συμπεριφορά.

  • Πώς οι γονείς κάνουν τα παιδιά τους επιθετικά

    Δεν καλύπτουν τις βασικές ανάγκες του παιδιού

    Ένα παιδί κουρασμένο και πεινασμένο είναι ένα παιδί, όχι μόνο με περιορισμένες αντοχές, αλλά και με πολλή ένταση. Σίγουρα σας έχει συμβεί να παρατηρήσετε υπερένταση και περίεργα πολλή κινητικότητα στο παιδί, λίγη ώρα πριν τον ύπνο, μετά από μια μεγάλη και κουραστική μέρα. Ως εκ τούτου, πριν θεωρήσετε την συμπεριφορά του κακή ή ανάρμοστη, σιγουρευτείτε ότι δεν είναι η καθημερινότητα του παιδιού πιεστική και ασφυκτικά γεμάτη με δραστηριότητες και «πρέπει», καθώς και ότι κοιμάται τουλάχιστον 9-10 ώρες ημερησίως και η διατροφή του είναι πλούσια και ισορροπημένη. Αυτονόητο, κι όμως απαιτείται να ειπωθεί: η νούμερο ένα βασική ανάγκη που οφείλεται να καλύπτεται είναι η προσοχή και η αγάπη. Ένα παιδί που δεν απολαμβάνει την φροντίδα και την στοργή των γονιών του, έχει κάθε λόγο να είναι θυμωμένο με όλους και με όλα.

  • Πώς οι γονείς κάνουν τα παιδιά τους επιθετικά

    Γονείς περιοριστικοί και υπέρ-προστατευτικοί

    Το να είσαι νήπιο που προσπαθεί να ελέγξει τα συναισθήματά του, πρέπει να αντιστοιχεί με το να είσαι φελλός που προσπαθεί να μείνει κάτω απ' την επιφάνεια του νερού: οι φελλοί επιπλέουν και τα παιδιά είναι δραστήρια και εκφραστικά. Πριν ένα παιδί «κατηγορηθεί» ως αδικαιολόγητα επιθετικό, πρέπει να εξεταστεί εάν η επιθετικότητά του αυτή είναι αντίδραση στη δράση των γονιών του. Μήπως τα επιτρεπόμενα όρια είναι πολύ αυστηρά; Μήπως τα «πρέπει» είναι πολύ περισσότερα από τα «θέλω»; Μήπως οι περιορισμοί -που είναι, φυσικά, απαραίτητοι!- είναι συντριπτικά περισσότεροι από τις ελευθερίες; Τα παιδιά είναι παιδιά, κι αυτό σημαίνει ότι θα κάνουν ζημιές, θα ξεχάσουν τα πράγματά τους παντού, θα καταστρέψουν τα ρούχα τους (και τα δικά σας) και θα θέλουν πού και πού να κάνουν χαζομάρες. Αν η παιδική τους φύση καταπιέζεται, τότε δεν είναι απόλυτα λογικό να επαναστατήσουν αντιδρώντας επιθετικά;

  • Πώς οι γονείς κάνουν τα παιδιά τους επιθετικά

    Είναι το παιδί αρκετά κοινωνικοποιημένο;

    Ένα παιδί που έχει περάσει τα τρία, τέσσερα πρώτα χρόνια της ζωής του ζώντας μέσα σε τέσσερις -ή ακόμη και δεκατέσσερις- τοίχους μόνο με τη μαμά ή τον μπαμπά, έχει αυξημένες πιθανότητες να παρουσιάσει επιθετική συμπεριφορά. Μαμάδες που δεν εργάζονται, μαμάδες που ζουν σε απομονωμένα σπίτι ή στην απομόνωση της μετανάστευσης, αναγκάζονται να περνούν όλο τους τον χρόνο με το παιδί αφού γεννηθεί και μέχρι να πάει στον παιδικό σταθμό. Όταν αυτό συνοδεύεται από έλλειψη αδερφών/ φίλων/ συγγενών/ γειτόνων με μικρά παιδιά που μπορούν να κάνουν παρέα με το δικό τους παιδί, τότε η κοινωνικοποίησή του είναι ελλιπής. Ένα παιδάκι που δεν έχει μάθει πώς πρέπει να παίζει με άλλα παιδιά είναι λογικό να νιώθει «έξω από τα νερά του» όταν του δοθεί η ευκαιρία να κοινωνικοποιηθεί.

  • Πώς οι γονείς κάνουν τα παιδιά τους επιθετικά

    Ο ρόλος των εξωτερικών ερεθισμάτων

    Σε τι είδους ερεθίσματα εκτίθεται το παιδί; Τι είδους πρότυπα κυριαρχούν στην κουλτούρα μας και πόσο επιτρέπεται στο παιδί να επηρεαστεί από αυτά; Σ' αυτή την περίπτωση, οι γονείς δεν μπορούν να έχουν την απόλυτη επίβλεψη, μπορούν όμως να λειτουργούν ως «λογοκρισία» όταν το παιδί είναι στο σπίτι. Δεν μπορεί να αποφευχθεί η επαφή ενός παιδιού με τα βίαια παιχνίδια των συμμαθητών του, μπορεί όμως να μην έχει πρόσβαση σε ακατάλληλες γι' αυτό ταινίες, σε video games βίαιου περιεχομένου και σε «παιδικές» απομιμήσεις όπλων, πολυβόλων και λοιπών αιμοσταγών «παιχνιδιών». Επιλέξτε μουσική, αντί για τηλεόραση και επιτραπέζια ή είδη ζωγραφικής αντί για... οπλικά συστήματα.

    1 / 3
  • Πώς να σταματήσετε το παιδί να λέει «κακές λέξεις»

    από Φοίβη Γλύστρα Πώς να σταματήσετε το παιδί να λέει «κακές λέξεις»

    Τα παιδιά ρουφάνε πληροφορίες και γνώσεις σαν σφουγγάρια. Έχουν τη δεξιότητα της μίμησης στο τσεπάκι κι αυτό συμβαίνει για να εξυπηρετηθεί η μάθηση. Παρατηρώντας και αφομοιώνοντας συμπεριφορές το παιδί αποκτά ικανότητες και διευρύνει τις γνώσεις του. Ωστόσο μοιραία, θα αφομοιωθούν και κάποιες μη επιθυμητές συμπεριφορές, όπως η βωμολοχία. Τι μπορείτε λοιπόν να κάνετε αν το τρισχαριτωμένο πιτσιρίκι σας ανοίγει ενίοτε το στόμα του και βγαίνει... οχετός;

    Πηγή 365 μαμα

  • Πώς να σταματήσετε το παιδί να λέει «κακές λέξεις»

    Μήπως χρειάζεται λίγο πιπέρι και στο δικό σας στόμα;

    Το είπαμε και πριν: η μίμηση είναι από τις βασικές δεξιότητες των παιδιών. Αν λοιπόν έχει αρχίσει να λέει λέξεις απαγορευμένες, τότε το σίγουρο είναι ότι κάπου τις άκουσε. Στην τηλεόραση, στον παιδικό σταθμό, στο σχολείο ή στο σπίτι. Όσο μικρότερο είναι το παιδί τόσο περισσότερες είναι οι πιθανότητες να μιμείται το δικό σας λεξιλόγιο

    Όχι, δεν είναι χαριτωμένο

    Δεν είναι λίγοι οι γονείς που εν όψει μια κακιάς λέξης διασκεδάζουν και γελάνε αντιμετωπίζοντας το σαν μια συμπεριφορά αστεία και χαριτωμένη. Αν θέλετε το παιδί να σταματήσει να λέει «ανάρμοστες» λέξεις πρέπει να σταματήσετε να επιβραβεύετε την συμπεριφορά του δείχνοντας ότι το να λες «κακές» λέξεις έχει πλάκα!

  • Πώς να σταματήσετε το παιδί να λέει «κακές λέξεις»

    Ανακαλύψτε την αιτία

    Γιατί το παιδί λέει χρησιμοποιεί λέξεις που δεν εγκρίνονται; Για να τραβήξει την προσοχή σας; Γιατί απλώς τις άκουσε και... δοκιμαστικά τις μιμείται; Γιατί έχει συσσωρευμένο θυμό; Μόνο εντοπίζοντας την αιτία της συμπεριφοράς θα μπορέσετε να βρείτε μια στρατηγική αντιμετώπισης. Ίσως χρειάζεται να αγνοήσετε εντελώς την συμπεριφορά, αν το παιδί είναι απλώς μικρό και μιμείται κάτι που άκουσε στο σχολείο. Αντίθετα, αν χρησιμοποιεί βωμολοχίες εκφράζοντας το θύμο ή το το άγχος του, τότε τα μέτρα που πρέπει να παρθούν είναι ισχυρότερα. Αντίστοιχα, είναι σημαντικό να εντοπίσετε πότε το παιδί μπαίνει στη διαδικασία να λέει «κακές» λέξεις για να βοηθηθείτε να προσδιορίσετε τα αίτια. Γίνεται, για παράδειγμα, προσβλητικό απέναντι στα αδέρφια του όταν του παίρνουν τα παιχνίδια και άρα πρέπει να δουλέψετε τη σχέση τους; Λέει κακές λέξεις όταν είναι κουρασμένο; Τις «πετάει» χωρίς να γνωρίζει καν τη σημασία ή μήπως είναι απλώς μια προσπάθεια να τραβήξει την προσοχή;

  • Πώς να σταματήσετε το παιδί να λέει «κακές λέξεις»

    Σύζητήστε το όταν πρωτό-ειπωθεί

    Είναι πάντα πιθανό το παιδί να επανέλαβε μια λέξη που άκουσε στην τηλεόραση ή το σχολείο χωρίς να έχει ιδέα ούτε τι σημαίνει ούτε αν και κατά πόσο είναι προσβλητική. Την πρώτη φορά που η «κακή» λέξη θα ειπωθεί, μπορείτε λοιπόν να ρωτήσετε σε ήρεμο τόνο και χωρίς φωνές γιατί το είπε και να εξηγήσετε ότι η λέξη αυτή δεν πρέπει να λέγεται γιατί είναι προσβλητική ή άσχημη καθώς και ότι τα μικρά παιδιά απαγορεύεται να τη χρησιμοποιούν.

    Καμία απολύτως αντίδραση

    Το κόλπο που συστήνουν οι περισσότεροι ειδικοί είναι η... απόλυτη κώφωση. Αν παρά την κουβέντα που έχετε αρχικά κάνει και την προσπάθειά σας να δώσετε στο παιδί να καταλάβει οι κακές λέξεις απαγορεύονται, εκείνο συνεχίσει να τις επαναλαμβάνει, τότε αγνοήστε παντελώς το γεγονός. Αδιαφορήστε και κάντε ότι δεν ακούσατε τίποτα. Δίνοντας σημασία και παθαίνοντας ένα μικρό αμόκ κάθε φορά που το παιδί ξεστομίζει μια κακή λέξη, υπάρχει κίνδυνος να ξεκινήσετε ένα παιχνίδι πρόκλησης. Με τη στρατηγική της κώφωσης, ίσως καταφέρετε το παιδί να ξεχάσει εντελώς τη λέξη και να μην νιώσει την ανάγκη να την ξαναπεί αφού δεν θα προκαλεί καμία αντίδραση.